اسطوخودوس « 1 » ، پودنه « 2 » ، آويشن شيرازى « 3 » ، آويشن كوهى « 4 » ، فرنجمشگ « 5 » ، مريم‌گلى « 6 » ، مريم‌نخودى « 7 » ، اكليل كوهى « 8 » ، مرزنجوش « 9 » ، بادرنجبويه « 10 » ، مرزه « 11 » ، گزنه سفيد « 12 » ، زوفا « 13 » و ريحان سبز « 14 » . 2 - وضعيت اسطوخودوس در جهان اسطوخودوس به سبب خواص متعدد طبى كه دارد از قرن‌ها پيش مورد توجه محافل پزشكى كشورهاى اروپايى قرار گرفته ، در قرن حاضر نيز تحقيقات تازه‌اى روى آن انجام شده است و آن را در طب به كار مىبرند ، ولى در عطرسازى بيشتر مورد استعمال دارد . هم‌اكنون در كشورهاى فرانسه ، انگلستان ، سويس ، اسپانيا ، ايتاليا ، روسيه و ساير كشورهاى اروپايى از اين گياه استفاده مىكنند و در بسيارى از مناطق علاوه بر اينكه همه‌ساله مقدار زيادى از آنچه به‌طور خودرو وجود دارد ، مورد مصرف قرار مىگيرد . مقدار معتنابهى هم كشت مىشود ؛ مثلا در كوه فرانتو در فرانسه ، تقريبا به مساحت يازده هزار هكتار به‌طور خودرو وجود دارد و در آلپ‌هاى سفلى همه‌ساله متجاوز از هزار هكتار در زير كشت قرار مىگيرد كه از آن 41 تن گل به‌دست مىآورند . روىهم‌رفته ، در كشور فرانسه ، كشت ساليانه آن ده هزار تن است كه 100 - 80 تن اسانس از آن مىگيرند . همين يك نمونه براى اثبات اهميت مصرف اسطوخودوس در كشور فرانسه كافى است . چون گل‌هاى اسطوخودوس براى استخراج اسانس ، طاقت حمل و نقل ندارند ، بايد عمل تقطير هرچه نزديك‌تر به مركز كشت يا مناطقى انجام گيرد كه اين گياه به‌طور خودرو وجود

--> ( 1 ) . Lavandul ( 2 ) . Mentha pulegium ( 3 ) . Thymus vulgaris ( 4 ) . Origanum ( 5 ) . Melissa ( 6 ) . Saliva ( 7 ) . Teucium ( 8 ) . Rosmarinus ( 9 ) . Majorana ( 10 ) . Dracocephalum citronella ( 11 ) . Satureia ( 12 ) . Lamiun ( 13 ) . Hyssopus ( 14 ) . Ocymum basilicum